حرف يا عمل؟ با کدام میتوان به آزادی رسید؟ (شرکت در این بحث کاملا آزاد میباشد)
مارسل پير وو: وقتي زندگي چيز زيادي به شما نمي دهد به دليل آنست که شما هم چيزي زيادي از او نخواسته ايد.
بين ظهور يک ايده در ذهن و انجام عمل چقدر فاصله بايد باشد؟
وقتي روي يخ نازک راه مي رويم،ديگر فرصت قدم زدن آهسته نداريم.اندکي تاخير به قيمت شکستن ورقه يخ و فرو رفتن در آب سرد تمام مي شود.هر چه يخ نازکتر باشد بايد سرعت عمل وواکنش ما سريع تر باشد.يعني فاصله زماني بين رخ نمايي يک ايده در ذهن و به عمل نشاندن آن بايد به سمت صفر ميل کند!يعني فوري تصميم به عمل بگيريم و عمل کنيم!
بهترين راه براي حل يک مشکل عبور از آن است،نيمي از آدمهاي نااميد و افسرده کساني هستند که از رفتن به دل مشکل مي ترسند،درست است که همه کارها را در يک لحظه نميتوانيم انجام دهيم ولي لااقل در هر لحظه مي توانيم کاري انجام دهيم و مجموعه اي از همين کارهاي لحظه اي بعداز مدتي تبديل به يک شاهکار بزرگ مي شوند.نهايتا کارها و اقدامات عملي شماست که نتايج را تعيين مي کنند.
پيشرفت هميشه با خطرپذيري همراه بوده است.بشريت تمام پيشرفت خودرا مديون کساني بوده است که از عمل کردن و از همه مهمتر مسخره شدن بيمي نداشته اند.کسي که دست به کمان مي برد،شايد چون ناوارد است از هر صد تير يکي را به هدف بزند اما کسي که دست به کمان نمي زندصددرصد تيري به هدف نمي زند!
شايد کشتي هايي که در بندر لنگر انداخته اند،از طوفان در امان باشند اما کشتي ها براي اين کار ساخته نمي شوند..خالق کائنات خطرپذيري و ريسک اقدام را هم از ما انتظار دارد.فقط آنهايي که تحمل شکست هاي بزرگ را دارند مي توانند به موفقيتهاي عظيم برسند،بقيه فقط آدمهايي معمولي باقي خواهند ماند.هرگز از ياد نبريم که بسياري از اوقات بزرگترين عمل شجاعانه چيزي نيست جز يک عمل کوچکي که همين الان بايد انجام دهيم..
نباید فراموش کرد که گاهی اوقات هم اگر عملی را که اطلاعات لازم در مور آن را نداشته باشیم هرگونه شتابزدگی در انجامش باعث مواجه شدن با نتیج معکوس میشود که فقط خستگی اش بر وجودمان خواهد ماند ونیز گلایگی های پوچ کسانیکه حتی آن گام اشتباه را نیز بر نمیدارد و فقط حرف زدن را تنها اقدام موثر خویش میدانند.
کارلوس کاستاندا : دانايان با عمل زندگي مي كنند , نه با انديشه عمل .
پاينده ايران
مارسل پير وو: وقتي زندگي چيز زيادي به شما نمي دهد به دليل آنست که شما هم چيزي زيادي از او نخواسته ايد.
بين ظهور يک ايده در ذهن و انجام عمل چقدر فاصله بايد باشد؟
وقتي روي يخ نازک راه مي رويم،ديگر فرصت قدم زدن آهسته نداريم.اندکي تاخير به قيمت شکستن ورقه يخ و فرو رفتن در آب سرد تمام مي شود.هر چه يخ نازکتر باشد بايد سرعت عمل وواکنش ما سريع تر باشد.يعني فاصله زماني بين رخ نمايي يک ايده در ذهن و به عمل نشاندن آن بايد به سمت صفر ميل کند!يعني فوري تصميم به عمل بگيريم و عمل کنيم!
بهترين راه براي حل يک مشکل عبور از آن است،نيمي از آدمهاي نااميد و افسرده کساني هستند که از رفتن به دل مشکل مي ترسند،درست است که همه کارها را در يک لحظه نميتوانيم انجام دهيم ولي لااقل در هر لحظه مي توانيم کاري انجام دهيم و مجموعه اي از همين کارهاي لحظه اي بعداز مدتي تبديل به يک شاهکار بزرگ مي شوند.نهايتا کارها و اقدامات عملي شماست که نتايج را تعيين مي کنند.
پيشرفت هميشه با خطرپذيري همراه بوده است.بشريت تمام پيشرفت خودرا مديون کساني بوده است که از عمل کردن و از همه مهمتر مسخره شدن بيمي نداشته اند.کسي که دست به کمان مي برد،شايد چون ناوارد است از هر صد تير يکي را به هدف بزند اما کسي که دست به کمان نمي زندصددرصد تيري به هدف نمي زند!
شايد کشتي هايي که در بندر لنگر انداخته اند،از طوفان در امان باشند اما کشتي ها براي اين کار ساخته نمي شوند..خالق کائنات خطرپذيري و ريسک اقدام را هم از ما انتظار دارد.فقط آنهايي که تحمل شکست هاي بزرگ را دارند مي توانند به موفقيتهاي عظيم برسند،بقيه فقط آدمهايي معمولي باقي خواهند ماند.هرگز از ياد نبريم که بسياري از اوقات بزرگترين عمل شجاعانه چيزي نيست جز يک عمل کوچکي که همين الان بايد انجام دهيم..
نباید فراموش کرد که گاهی اوقات هم اگر عملی را که اطلاعات لازم در مور آن را نداشته باشیم هرگونه شتابزدگی در انجامش باعث مواجه شدن با نتیج معکوس میشود که فقط خستگی اش بر وجودمان خواهد ماند ونیز گلایگی های پوچ کسانیکه حتی آن گام اشتباه را نیز بر نمیدارد و فقط حرف زدن را تنها اقدام موثر خویش میدانند.
کارلوس کاستاندا : دانايان با عمل زندگي مي كنند , نه با انديشه عمل .
پاينده ايران
No comments:
Post a Comment